ΠΑΙΔΟΦΙΛΙΑ

paidofilia

Παιδοφιλία. Πως μπορούν οι γονείς για να προστατέψουν τα παιδιά τους.

Η παιδοφιλία, ανέκαθεν υπήρχε στην κοινωνία μας. Στις περισσότερες των περιπτώσεων αποσιωπούνταν από την οικογένεια ή άλλες φορές, τα θύματα δεν ομολογούσαν ποτέ από φόβο ή ενοχές μιας και τα παιδιά, είναι καλό να γνωρίζουμε, ότι έχουν έντονη την ενοχική σκέψη.

Στις μέρες μας, ακούμε και διαβάζουμε όλο και συχνότερα περιστατικά με θύτες άτομα «υπεράνω πάσης υποψίας». Άτομα μορφωμένα και αξιόπιστα που εμπνέουν εύκολα την εμπιστοσύνη των παιδιών αλλά και των γονέων.

Σαν γονείς δεν είμαστε σε θέση να αντιληφθούμε τους ανθρώπους που πλησιάζουν τα παιδιά μας με πονηρές σκέψεις.

Είμαστε όμως σε θέση, που μπορούμε και οφείλουμε να θωρακίσουμε τα παιδιά μας, υιοθετώντας κάποιες συμπεριφορές, που θα τα βοηθήσουν να προστατέψουν τον εαυτό τους και να μας μιλήσουν, για ότι προκύψει στη ζωή τους, δίχως φόβο.

Α) Μαθαίνουμε στο παιδί μας από πολύ νωρίς δηλ. από την ηλικία των 4-4.5 χρονών ότι το σώμα του είναι δικό του, και δεν επιτρέπεται να βλέπουν οι άλλοι τα σημεία που καλύπτονται από τα εσώρουχα, εκτός από τον γονέα που φροντίζει το παιδί και το γιατρό. Επίσης δεν επιτρέπεται να βλέπει σε άλλους τα σημεία αυτά του σώματός τους.

Παράλληλα μαθαίνουμε στο παιδί μας, να φροντίζει μόνο του την υγιεινή του σώματός του, ώστε να μην χρειάζεται να το αγγίζουμε, γιατί εξοικειώνεται με το άγγιγμα.

Β) Όταν το παιδί μας κάνει μπάνιο, αποφεύγουμε να μπαίνουμε μέσα, και αν είναι απαραίτητο, του ζητάμε την άδεια.

Γ) Η πόρτες στα υπνοδωμάτια πρέπει να είναι κλειστές, εκτός αν είναι μικρά τα παιδιά μας που τότε δεν πρέπει να κλείνουν τελείως. Δεν ξεχνάμε όμως να κτυπήσουμε πριν μπούμε στο χώρο του. Έτσι του δείχνουμε πως σεβόμαστε τον ιδιωτικό του χώρο. Είναι ανάγκη να περάσουμε στο παιδί μας το μήνυμα πως το σώμα του του ανήκει και δεν μπορεί κανείς να το υποχρεώσει για τίποτα. Ούτε εμείς μπορούμε να εισβάλουμε στο χώρο του, αν δεν μας το επιτρέψει.

Γ) Δεν αναγκάζουμε τα παιδιά μας να αγκαλιάζουν ή να φιλάνε κάποιον (γιαγιά, παππού, θεία, θείο, φιλικά πρόσωπα), εάν δεν θέλουν. Τα ρωτάμε εάν θέλουν. Αν δεν θέλουν, δεν τα πιέζουμε.

Δ) Στα παιδιά αρέσει να χαϊδεύουν το σώμα τους, ανακαλύπτοντάς το. Εξηγούμε στα παιδιά μας, πως αυτό μπορούν να το κάνουν μόνα τους, στο δωμάτιό τους, γιατί έτσι το κάνουν όλοι, επειδή το σώμα μας είναι μόνο δικό μας.

Ε) Το τελευταίο και σημαντικότερο είναι, ότι τα παιδιά μας πρέπει να νοιώθουν ασφάλεια κοντά μας. Πρέπει να μας εμπιστεύονται. Διαφορετικά δεν θα μας μιλήσουν, ότι κι αν τους συμβαίνει. Για να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη τους οφείλουμε να διαχειριζόμαστε κάθε περίπτωση με ψυχραιμία και σταθερότητα στην συμπεριφορά μας. Ένας γονιός νευρικός, που δεν σέβεται το παιδί του και δεν το ακούει με προσοχή , δεν θα μάθει ποτέ τι το βασανίζει, γιατί πολύ απλά το παιδί του θα φοβηθεί να του μιλήσει.

Και παιδιά φοβισμένα, είναι εύκολη λεία για ανθρώπους με ανήθικες σκέψεις.

About the author /


Ο τρόπος που στέκομαι και αντιμετωπίζω κάθε σχέση μου. Ο σεβασμός στα θέλω μου αλλά και στα θέλω του άλλου. Έχοντας σαν εφόδιο αλλά και μπούσουλα τις θεωρίες που υπάρχουν και πάντα πατώντας σ αυτές, φτιάχτηκε αυτή η ιστοσελίδα.

Related Articles

Post your comments

Your email address will not be published. Required fields are marked *